liefdessprookje
en ze vertellen dat hij
in een boom was veranderd
en dat het zijn eigen keuze
was om te stoppen
hij bleef staan en keek naar de aarde
die nieuwe bloemen voortbracht
en zo fungeerde hij als nest voor
de konijnen en de kolibris
de wind wees hem de geuren
van hars en wilde honing aan
en de regen maakte hem nat
mijn geluk
vertelde hij tegen zichzelf
hier is het...
hier is het...
ik heb het gevonden
en ik voel me goed nu
ik heb al de tijd voor mezelf
ik heb niemand meer nodig
dit is het mooie leven
maar op een dag kwamen er
twee meisjesachtige ogen langs
twee ogen die van de hemel
een beetje vernissage
hadden gestolen
en plotseling voelde hij
zijn wortels trillen
alleen een man zonder vrouw
weet wat het is om zijn
improvisatie te verliezen
en hij verlengde zijn takken
om haar te kunnen bereiken
hij begreep dat het geluk niet langer
de helft van een oneindigheid is
nu waren maan en zon samen
stenen en wolken
lach en verdriet waren samen
of was het alleen maar
een man die begon te leven
nu was het de zang die zijn
grote immense eenzaamheid vulde
het is het echte deel
dat elk liefdessprookje
in zich houdt
om erin te geloven